Gübre Yönetimi ve Faydaları

 Hayvancılık, ülkemizde hızlı bir gelişme göstermesine rağmen istenilen düzeye ulaşamamıştır. Çeşitli iklimleri ve meraları ile Türkiye hayvancılık açısından önemli bir potansiyele sahiptir. Hayvancılık, tarımda yarattığı bu etkinliklerden dolayı ekonomik ve sosyal açıdan vazgeçilmez bir sektör olmaktadır (Anonim, 2009). Bununla birlikte işletmelerde ortaya çıkan hayvan gübreleri düzenli bir şekilde depolanmadığından gübreden yeterince faydalanılamamaktadır. Kullanan üreticiler de kullanım şeklini tam olarak bilmemekte gübreyi tarlaya gelişigüzel atarak değerlendirmeye çalışmaktadırlar. Hayvan gübresi kullanımına fazla önem verilmemesinin nedenleri ise ticari gübre kullanımının daha kolay ve satışının çok yaygın olması dolayısıyla çabuk bulunmasıdır. Türkiye, tarım ve hayvancılık bakımından bölge ülkeleri arasında önemli bir yere sahiptir. Ülke gerek coğrafi ve gerekse iklim şartları yönünden tarım ürünleri üretmeye çok elverişli olduğu için, tarımsal üretimde ve özellikle gıda maddeleri üretiminde kendi kendine yeten az sayıda ülkelerden biridir (Anonim, 2009; Çayır, 2010).

Gübre günümüzde gelişmiş ülkeler tarafından çok çeşitli olarak kullanılmaktadır. Gübreyi, hayvansal üretim sonucunda ortaya çıkan atık malzeme olarak tanımlayabilir, Gübre yönetimini ise hayvan dışkısının önce ahırlardan uzaklaştırılması sonrada doğaya uygun olarak bertarafını sağlayan sistemlerinin bütüne “Gübre yönetimi” diyebiliriz. Gübre yönetiminin temel elemanları gübre çukurları, gübre pompaları, sıyırıcılar,  gübre karıştırıcı ekipmanlar, separatörler, gübre tankerleri ve gübre dağıtıcı sistemlerdir. Ülkemizde hayvan varlığı çoğu ülkeye göre fazladır lakin gübre yönetiminden maalesef faydalanamamaktayız.

Hayvansal üretim kaynaklı atıkların gübre olarak kullanılması doğanın korunması, bitki kalitesinin ve verimin artırılması, topraklarının organik madde yönünden zenginleştirdiğinden toprağın fiziksel, kimyasal ve biyolojik yönden iyileştirilmesi gibi birçok yönden etki sağlayarak önemli katkılar sağlayacaktır. Hayvansal üretim sonucu oluşan atıkların yem ve gübre üretiminde kullanılabilmesi ekonomik bir değerdir. Amaç, ürün gereksinimlerine, en yoğun hasat zamanlarına ve toprağın doğal besin sağlama yeteneğine dayalı olarak yeterli düzeyde besin olmasını sağlamaktır. Uygun gübreleme, dinamik bir dengenin sağlanması anlamına geldiğinden, herhangi bir dengesizlik ekonomik kayıplara ve yeraltı ve yüzey sularının kirlenmesine neden olabilir. Toprağın sağlığı etkilendiğinde riskler artar ve verim kaybına neden olur.